ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 Η Λευκάδα ή Λευκάς είναι νησί του Ιονίου πελάγους και μαζί με τα νησιά Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ιθάκη, Ζάκυνθος και Παξοί αποτελούν την περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Είναι το τέταρτο σε έκταση νησί στο Ιόνιο (320 τ.χλμ.) και το τέταρτο σε πληθυσμό με περίπου 25.000 κατοίκους κατά την απογραφή του 2001.

ΣΤΟΧΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας είναι να αναδείξουμε τα φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά της Λευκάδας μέσα από τα παρακάτω τρία κεφάλαια, ξεκινώντας με μια πρώτη γνωριμία γενικά για το νησί, ακολουθεί το κεφάλαιο με τα μνημεία και τα πολιτιστικά στοιχεία που το αντιπροσωπεύουν κ τελειώνοντας με το κεφάλαιο σχετικά με τα φυσικά κ τεχνικά χαρακτηριστικά του.

1.1. Ιστορία της Λευκάδος

Η πόλη της Λευκάδας και πρωτεύουσα του νησιού Λευκάδα, βρίσκεται ανάμεσα στην Κέρκυρα και την Κεφαλλονιά ενώ μια κινητή γέφυρα πάνω από ένα κανάλι πλάτους 25μ. τη συνδέει με το Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Η Λευκάδα ή Λευκαδία, οφείλει το όνομά της στους λευκούς απόκρημνους βράχους στο νοτιότερο ακρωτήρι της Λευκάτας, εκεί που η παράδοση θέλει την ποιήτρια Σαπφώ να δίνει τέλος στη ζωή της και μαζί στον άτυχο έρωτά της για τον Φάωνα.

Τελική Νεολιθική εποχή (4500-3200 π.Χ.)

Οι ανασκαφές του W.Dorpfeld έφεραν στην επιφάνεια λείψανα της Νεολιθικής εποχής στη Χοιροσπηλιά του Ευγήρου και στην Ασβοσπηλιά κοντά στο χωριό Φρύνι, λίγο έξω από την πόλη της Λευκάδας.

Πρώιμη εποχή του Χαλκού (2700-2300 π.Χ.)

Στην πεδιάδα του Νυδρίου βρέθηκαν ίχνη οικισμού της πρώιμης εποχής του Χαλκού, τάφοι και θεμέλια κυκλικών κτισμάτων [1].

Αρχαϊκή περίοδος

Τον 7ο π.Χ. γίνεται αποικία των Κορινθίων. Οι Κορίνθιοι δημιούργησαν τον ισθμό, που ένωνε την Λευκάδα με την Ακαρνανία και την έκαναν νησί και μοίρασαν τη γη της σε χίλιους κλήρους όσοι ήταν και οι άποικοι. Με τα έργα που οι Κορίνθιοι έκαναν και κυρίως με το άνοιγμα του ισθμού, η Λευκάδα, καθώς ήταν πάνω στο θαλάσσιο δρόμο προς τα λιμάνια της Ηπείρου και τις άλλες αποικίες της Κορίνθου [2].

Μακεδονική Περίοδος

 Μετά το 338 π.Χ. το νησί, που έχει πάρει μέρος στον αντιμακεδονικό συνασπισμό των Ελληνικών πόλεων, κατελήφθητε από τον Φίλιππο τον Μακεδόνα. Στην ταραγμένη περίοδος, που ακολούθησε το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, η Λευκάδα ταλαιπωρήθηκε πολύ, περνώντας από τον ένα διάδοχο στον άλλο κι από τον έναν στον άλλο επίγονο, για να καταλήξει στο τέλος στην εξουσία του Αλεξάνδρου του Β`, του γιού του Πύρρου, έως 260 π.Χ.