Κούκλα

Κούκλα: "μικρόν ομοίωμα ανθρώπου", γράφει η Εγκυκλοπαίδεια του "Πυρσού". "Η κούκλα ήταν γνωστή από τους αρχαίους Αιγυπτίους, στην Μικρά Ασία, στην αρχαία Ελλάδα και στην Ρώμη.

Στη σύγχρονη Ελλάδα η κούκλα με παραδοσιακή στολή υπάρχει σε πολλές περιοχές όπως Κρήτη, Κέρκυρα κ.λπ.

Στη Λευκάδα και σε μικρή κλίμακα κάποιες γυναίκες ασχολήθηκαν με την κατασκευή κούκλας. Οι πρώτες αναφορές γίνονται από το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Συγκεκριμένα πρόκειται για την κ. Ελένη Κατηφόρη η οποία κατά παράκληση φίλης της, έφτιαξε μια κούκλα. Η κούκλα αυτή άρεσε πολύ και έτσι παρακινήθηκε να φτιάξει ένα σύνολο από κούκλες που αναπαριστούσαν το Λευκαδίτικο γάμο. Το σύνολο αυτό παρουσιάσθηκε σε έκθεση στη Λευκάδα και έτσι ξεκίνησε να κατασκευάζει συχνά ανάλογα σύνολα για το λαογραφικό μουσείο, ή για άλλους φορείς και ιδιώτες.

Αργότερα κάποιες γυναίκες που έραβαν την τοπική ενδυμασία ασχολήθηκαν και με την κατασκευή κούκλας με κύριο ύφασμα το ντουσέζ και ο ταφτάς.

Κατασκευάζονται τρείς τύποι κούκλας:

·        Η νύφη σε τρία μεγέθη, το Νο 5, ύψος περίπου 50 εκατοστά, και τα μεγέθη 2 και 4 λίγο μικρότερα. Η νύφη ντύνεται με τσουμπέ και φέσι, φόρεμα, μπροστομάντηλο - κρεπ ανοιχτόχρωμα (συνήθως άσπρο, κίτρινο ή ροζ) άσπρο κεφαλοπάνι. Η στολή συμπληρώνεται από μπούστο με χρυσαφικά και χρυσογάϊτανα. Μέσα από αυτά απαραίτητο το κότολο- μεσοφόρι από σκληρό ύφασμα για να φουντώνει. Το σώμα της κούκλας είναι από συνθετικό υλικό και το κεφάλι πάνινο.

·        Η κούκλα με τα καθημερινά έχει φόρεμα, κότολο, χωρίς τσουμπέ, κεφαλοπάνι καφέ μαντήλια, μπούστο. Οι ελεύθερες κοπέλες και οι κούκλες αντίστοιχα, είναι χωρίς μαντήλι μπούστου, με κλειστό φόρεμα ως το λαιμό.

·        Η κούκλα Λευκαδίτης, που είναι η τρίτη κούκλα, φορά μαύρη βράκα, σκαλτσούνια άσπρα, άσπρο πουκάμισο, γιλέκο μαύρο συνήθως με χρυσές τρέσες μπροστά, ζωνάρι, μαύρο μαντήλι [9].