Βυζαντινή περίοδος

Στα βυζαντινή περίοδο η Λευκάδα αποτελεί μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά τον χωρισμό του κράτους το 395 μ.Χ., υπήχθη στο Ανατολικό Κράτος. Από τα χρόνια του Ηρακλείτου, η Λευκάδα προσαρτήθηκε στην Κεφαλονιάς [3].

Για πρώτη φορά στα Μεσαιωνικά χρόνια μνημονεύεται το νησί το έτος 968, και μάλιστα ολότελα συμπωματικά, από τον επίσκοπο Κρεμώνας Λουϊπράνδο στην έκθεση του προς τον βασιλιά της Γερμανίας Όθωνα του Α`. Από την έκθεση αυτή μπορούμε να εικάσουμε, ότι εξακολουθούσε να υπάρχει το λιμάνι της, και μαθαίνουμε πώς η Λευκάδα είχε ένα φτωχό επίσκοπο που ονομάζονταν Ευνούχος.

Το νησί λεηλατείτε από Νορμανδούς 1085, τους Πισάτες 1103, το Ρογήρο Α` της Νεαπόλεως 1145.

Μετά το 1204 η Λευκάδα και ως το 1293 αποτέλεσε τμήμα του Δεσποτάτου της Ηπείρου.